وقتی کسی بی هیچ چشمداشتی ، وقت ارزشمند خود را هدیه می دهد ؛ حس می کنی هنوز آدمهایی هستند که بیش از اینکه حرف بزنند ، عمل می کنند ، حس خوب امید و روشنایی دل ! حس خوب دوست داشتن و دوست داشته شدن! حس خوب حرف زدن و درد و دل کردن ….
پ.ن :
چندتا از دوستام خبر دادند که با بعضی از ISP ها وبلاگ من فیلتر شده ! باید یه تشکر اساسی از شرکت دیتا بکنم! (مهم اینه که هنوز خودم می تونم بنویسم!)
نوشته شده توسط عطیه در دوشنبه 7 اسفند1385 ساعت 11:47 بعد از ظهر | لینک ثابت |
هرگز از مرگ نهراسیده ام / اگر چه دستانش از ابتذال شکننده تر بود / هراس من باری ، همه از مردن در سرزمینی است که مزد گورکن از آزادی آدمی افزون باشد
کوچه های عمر را یک به یک گذر کردم تا به کوچه 22 رسیدم در حالی که نمی دانم کوچه بعدی چه حادثه ای را برایم رقم خواهد زد. اما می روم ، اگر بایستم می شوم مرداب، باید گذر کرد
درباره من : عطیه وحیدمنش، متولد 1363 / دانشجوی سال آخر مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی شریف
کوچه های عمر را یک به یک گذر کردم تا به کوچه 22 رسیدم در حالی که نمی دانم کوچه بعدی چه حادثه ای را برایم رقم خواهد زد. اما می روم ، اگر بایستم می شوم مرداب، باید گذر کرد
درباره من : عطیه وحیدمنش، متولد 1363 / دانشجوی سال آخر مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی شریف
